Menyelami Liku-Liku Kehidupan... [tahun 7: 2009]

Bahagian 2 : LATAR BELAKANG UiTM

Ok…dah sembang pasal latar belakang undang-undang, sekarang kita tengok pulak latar belakang Universiti Teknologi Mara [UiTM]. UiTM ni ditubuhkan tahun 1956 sebagai Dewan Latehan RIDA untuk bagi kursus persediaan kepada belia luar bandar yang berpendidikan Inggeris.Lama lepas tu, nama Dewan Latehan RIDA ditukar kepada Maktab MARA dan lepas tu Insititut Teknologi MARA. Tahun 1996, status ITM sebenarnya dah jadi sebuah universiti penuh dan bukan lagi bawah MARA. Tapi, ramai yang tak tahu. Tahun 1999, baru nama ITM ditukar jadi Universiti Teknologi MARA [UiTM].

Antara fakta-fakta yang patut orang lain tahu, dulu memang masa zaman ITM, institut ni jadi pilihan orang-orang yang kena reject. Sebab tu ITM orang kata ‘a third class institute’. Tapi, sebenarnya kualiti pengajaran ITM masa tu adalah tinggi. Terutamanya program professional macam undang-undang, perakaunan, perniagaan, kesetiausahaan, dan program-program lain macam kesenian.

Dan sekarang, zaman UiTM, kalau orang luar masuk dan alami sendiri suasana pembelajaran kat sini, aku pasti stigma UiTM sebagai institusi kelas ketiga akan terhapus. Sebab kualiti yang ada sekarang adalah tinggi. Aku sendiri rasakan yang kualiti kursus undang-undang kat UiTM adalah bagus. Sebab simulasi / praktikalitinya banyak.

Dan kenapa UiTM tidak ada pelajar bukan bumiputera setakat sekarang ini? Sebab walaupun UiTM adalah satu IPTA, dan nama MARA tu cuma sebagai simbolik [UiTM bukan lagi bawah bidang kuasa MARA macam dulu-dulu], tapi ada satu perenggan dalam Akta Universiti Teknologi Mara [Pindaan] 2000 [Akta A173] yang mengatakan bahawa : Akta 173 mengishtiharkan bahawa UiTM adalah ditubuhkan menurut dan mengikut peruntukan Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan. Perenggan ini sebenarnya adalah perenggan yang paling penting yang menunjukkan bahawa memang UiTM ditubuhkan mengikut peruntukan Perkara 153. Kalau tak ada perenggan ini, makanya UiTM adalah sama macam IPTA lain dan memang tak jadi masalah bagi bukan bumiputera. Tapi, adanya perenggan ini menyebabkan UiTM terlibat secara langsung dengan Perlebagaan dan Yang Dipertuan Agong sebagai penjaga Perkara 153.

Komposisi UiTM adalah 100% Bumiputera. Kalau ikut perkiraan kasar aku, 90%+ adalah Melayu dan selebihnya Peribumi Sabah / Sarawak. Tapi, ramai jugak yang muka macam bukan Melayu kat dalam UiTM. Sebab anak kepada kahwin campur Melayu diiktiraf sebagai Bumiputera kat UiTM. Jadi kalau ada yang mak/ayahnya Cina/India kahwin dengan Melayu, anaknya boleh masuk UiTM.

Satu lagi sebab ada antara Cina dari Sabah/Sarawak bertaraf Bumiputera. Jadi sebab tu ada yang memang nama Cina, muka Cina, cakap Cina, tapi boleh jugak masuk UiTM sebab tarafnya Bumiputera mengikut takrifan UiTM.

Tapi, komposisi ni tak termasuk INTEC UiTM, Kampus Seksyen 17. Sebab ada lebih 30% bukan Melayu yang diterima masuk dan diorang ni diiktiraf sebagai pelajar UiTM. Kad pelajar, no pelajar, kemudahan, semuanya sama macam pelajar UiTM yang lain. Tapi, INTEC ni ada ramai bukan Melayu sebab kebanyakannya di bawah tajaa. Antaranya tajaan:

• FELDA
  
• KPTM
  
• KPM
  
• JPA
  
• MARA
  
• PETRONAS
• KERAJAAN SELANGOR
• BANK NEGARA MALAYSIA
  

 Bersambung... [Bahagian 3: Pembukaan 10% untuk bukan Bumiputera?]

Bahagian 1 : LATAR BELAKANG UNDANG2

Dah lama aku tak tulis entri berkenaan isu-isu semasa pengetahuan am. Sebab kadang-kadang, apa yang bermain difikiran aku semuanya lenyap macam tu aje bila difikirkan kerja-kerja, nota-nota, dan ilmu-ilmu yang masih berserabut caca merba tak disusun-kemaskinikan. Tapi, isu yang satu ni melibatkan aku secara langsung.

Sebelum kita kupas tentang topik entri aku ni, aku rasa ada baiknya kalau aku terangkan serba sedikit pasal latar belakang undang-undang yang berkaitan.

Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan [Article 153 of the Federal Constitution] di bawah tajuk Reservation of quotas in respect of services, permits, etc, for Malays and natives of any of the States of Sabah and Sarawak, mengatakan bahawa:

153 (1): Adalah menjadi tanggungjawab Yang Dipertuan Agong untuk melindungi hak-hak istimewa orang Melayu dan peribumi Sabah dan Sarawak serta kepentingan-kepentingan yang sah bagi komuniti-komuniti yang lainnya, bersesuaian dengan kehendak Perkara 153

153 (2): Tertakluk kepada Perkara 40 dan Perkara 153, Yang Dipertuan Agong boleh menggunakan kuasanya di bawah undang-undang Persekutuan dan Perlembagaan Persekutuan yang mana bersesuaian, untuk melindungi hak-hak istimewa ini dan memastikan yang orang-orang Melayu serta Peribumi Sabah dan Sarawak mendapat tempat yang sewajarnya dalam perkhidmatan awam [kecuali negeri], biasiswa, keistimewaan pendidikan seperti yang diperuntukkan oleh kerajaan Persekutuan, serta permit dan lessen, jika berkenaan

Dalam bahasa mudahnya, Perkara 153 memperuntukkan bahawa kaum Melayu dan Peribumi Sabah / Sarawak mempunyai keistimewaan tertentu yang tertakluk di bawah Perlembagaan dan Yang Dipertuan Agong selaku Ketua Negara mempunyai kuasa untuk melaksanakan apa jua perkara yang dirasakan bersesuaian oleh baginda untuk memastikan keistimewaan ini terjaga.

Manakala Perkara 160 Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan bahawa [Article 160 of the Federal Constitution], Melayu itu adalah orang yang:

1] Menganut agama Islam

2] Bertutur menggunakan bahasa Melayu

3] Mengikut adat dan budaya Melayu

Peribumi Sabah dan Sarawak tidak ditakrifkan dalam Perkara 160 kerana takrifan mereka adalah di bawah Perkara 161A.

Perkara 161A (6)(a): Peribumi Sarawak adalah warganegara yang tertakluk kepada Perkara 161A (7) sebagai peribumi atau kacukan daripada suku-suku yang terdapat dalam Perkara 161A (7).

Perkara 161A (6)(b): Peribumi Sabah adalah warganegara yang merupakan anak atau cucu Peribumi Sabah, dan dilahirkan [sama ada pada atau selepas hari Malaysia atau tidak] di dalam negeri Sabah atau oleh seorang bapa yang bermastautin di Sabah semasa hari kelahiran.

Perkara 161A (7): Peribumi Sarawak adalah Bukitan, Bisayah, Dusun, Orang Laut, Dayak, Dayak Darat, Kadayan, Kalabit, Kayan, Kenyah [termasuk Sabup dan Sipeng], Kajang [termasuk Sekapan, Kejaman, Lahanan, Punan, Tanjong, dan Kanowit], Lugat, Lisum, Melayu, Melano, Murut, Penan, Sian, Tagal, Tabun, dan Ukit].

Ramai orang yang tak tahu, sebenarnya perkataan Bumiputera tak wujud pun dalam Perlembagaan Persekutuan, yang merupakan undang-undang tertinggi di Malaysia. Perkataan Bumiputera tak wujud sebab ia adalah sebahagian dari ‘convention’.

Kalau kat United Kingdom, ‘convention’ adalah sebahagian dari sumber undang-undang mereka. Tapi, kat Malaysia, ‘convention’ tak mengikat secara perundangan [not legally binding] tapi diterima sebagai satu kemestian. ‘Convention’ ni bahasa mudahnya macam kebiasaan. Contoh ‘convention’ kat Malaysia ni macam jawatan Timbalan Perdana Menteri [tak ada peruntukkan untuk jawatan ni dalam Perlembagaan], perkataan Bumiputera, dan sesi serah beg bimbit sebelum penyampaian Belanjawan Negara.

Bersambung.... [Bahagian 2 : Latar belakang UiTM]